- -" เปิดเทอม ม.4 มา ไม่มีห่าไรดีเล๊ย~* นับตั้งแต่ไม่ค่อยจะมีเพื่อน (มีเพื่อนเก่าอยู่คนเดียว ทีเหลือก็รู้จักแบบพอจุกจิก -*-) แล้วยังได้ที่นั่งไม่ดีเลย แต่นั่นก็มิค่อยจะเท่าไหร่ ส่วนเรื่องเรียน ก็พอถูไถไปได้ ไม่ถือว่าอะไรหนักหนา แต่นานๆ ไปเริ่มชักจะไม่ดีซะแล้ว รู้สึกว่าตูเดินเข้าใกล้การบ้านที่เป็นกองพะเนินขึ้นทุกที และแล้ว ในที่สุดก็ได้เรียนวิชาฝรั่งเศสซักที อู๊ย !... ตอนแรกมันก็ง่ายดีแหละค่ะ แต่ไปนานๆ ชักจะแปลกๆ ซะแล้ว ไม่รู้ว่าเทอมนี้จะรอดอ๊ะเปล่า ส่วนวิาหลักๆ อย่างวิทย์-คณิต ก็ส่อแววไม่รอดซะแล้ว เพราะวิชาวิทย์ อาจารย์สอนได้แบบว่า..มหาน่าเบื่อ แถมตูด็ไม่เก่งอีก สุดท้าย ผลที่ได้คือ พบว่าตัวเองน้ำลายย้อยใส่สมุดหลังจบคาบ =_= น่าเกลียดโคตรๆ *-* ส่วนคณิต ดีที่อาจารย์ไม่พูดอยู่คนเดียว ปล่อบให้เด็กพูดบ้าง เลยแค่เคลิ้มๆ ก็ถือว่าดีไป ^^"

ส่วนเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เจอเพื่อนเก่ามามากมาย พอถามไถ่กันสักนิดซ์ว่า 'สายไรวะๆๆๆ ???' แต่ละคนตอบมา กูจะเป็นลม 'วิทย์ ว่ะ วิทย์ โครงการๆๆ' ไ่ม่มีใครเรียนศิลป์เหมือนกูเลยเหรอ!??? เอ้อ น่าหนักใจสาด - - และแล้วก็ถึงตอนกลับบ้าน เราขึ้นรถตุ๊กตุ๊กกลับอ่ะนะ แล้วก็บอกเ้ค้าว่าให้ไปที่ตรงนี้นะ สาด มันพากูเวียนรอบเมืองทั้งๆที่มึงตรงไปแล้วเลี้ยวไม่ถึง 3 แยกก็ถึงแล้ว มันพาไปซะจนเราเมารถแทบอ้วก แุถมยังคิดกูตั้งสิบบาท สาดเอ้ย ตอนนั้นจะอ้วกอยู่แล้วก็เลยรีบๆซะ แล้วพอจะมานั่งรถอีกคันเพื่อกลับบ้าน เลยคิดว่านั่งข้างหน้าดีกว่า ถ้านั่งหลัง เดี๋ยวคนมันมาเยอะ เดี๋ยวได้อ้วกใส่เค้าเอาแล้วจะซวย - - ก็เลยไปนั่งหน้า พอเปิดประตูมา ทำท่าจะเข้าไป หัวแมร่งดันไปชนเค้าตรงขอบประตูอีก !! โอ้ยยยยยยย พี่น้อง กูอยากตายซะตรงนั้น ไอ้เราจะไปตบรถเค้าก็ไม่ได้ เพราะถ้าไปตบอาจจะได้ส้นตีนคืนมา แถมไม่ได้กลับบ้านอีก - - เลยไปๆ ซะแถมตอนนั่งรถก็สลึมสลืออยู่หลายที มาหลับเอาอีกทีตอนสี่แยกปากทางเข้าบ้านเราไม่รู้สึกอะไรเลยจนกระทั่งมีผู้ชายคนนึงตะโกนเข้ามาว่า 'อ้าว หนุ่ย หลับแล้วๆๆ'[หนุ่ย-ภาษาใต้ หมายถึง หนู]ดีนะที่ยังไม่ถึงบ้าน ถ้าเค้าขับเลยบ้านเราซวยแหงๆ - -" พอถึงบ้านดันไม่มีใครอยู่ ข้าวก็หิว อู๊ย กู !...เลยนอนสัก 5 นาที แล้วก็ไปกินข้าว แล้วแม่ตูนี่ก็ดันไป กทม ซะอีก ต้องหาไรให้หมากินอีกเงินก็ไม่มี โอย~..* กว่าจะได้พ้นไปซักที เล่นเอาแทบตาย ดีนะที่เป็นวันศุกร์ ถ้าเป็นวันจันทร์หรืออะไรแบบนั้น ตายแหงมๆ -*- เพราะเหนื่อยอย่างแรง แล้วพอมาวันนี้ กะว่าจะไปดูดาวินชีกับพ่อ พอกำลังจะไปซื้อตั๋ว ไม่รู้คนมันแห่มาจากไหนนักหนา อู๊ย !!.....อีกอย่้างมันไม่มีโปรแกรมรอบเที่ยงด้วย ก็เลยไม่ดูซะเลย สุดท้ายก็ตัดสินใจไปเดินดูซีดีสักหน่อย ดูไปดูมา ไปถอยของดีตา fort minor มา แล้วพอเอามาฟัง เฮ้อ......ไม่รู้กูจะซื้อมาทำสากไร ไม่ค่อยจะสันทัดเอาซะเล๊ย แต่ก็ ช่างมันเหอะ ซื้อแล้วต้องฟังให้คุ้ม ฟังไปเรื่อยๆ เดี๋ยวชินเองแหละ.......และแล้ว คิดว่าสัปดาห์นี้ ขอให้หยุดความซวยไว้แค่นี้เหอะนะ -*-

ที่จริงยังมีเรื่องซวยๆอีกเยอะอ่ะ แต่ถ้าให้ระบายออกมาคิดว่าคงจะยาวไป เดี๋ยวคนอื่นเค้าขี้เกียจอ่าน เอาไว้แค่นี้นะคะ สวัสดี ^_^

วันนี้..

วันนี้...

วันนี้.............

เป็นวันเกิดฉ๊านนนนนนนนนนนนนนนนนน !!

ก็..ไม่มีอะไรหรอกค่ะ มาป่าวประกาศ -*- อีกอย่างไม่ได้เขียนมานานแล้ว เนื่องด้วยสาเหตุ จอคอมไหม้ - - แต่ก้สมควรแล้วหล่ะ อยู่กับเรามาตั้งแต่ ป.3 จนเราจะขึ้น ม.4 แล้ว ไปๆ เหอะ ไอ้เรากะว่าจะขอแม่ แม่ก็บอกว่า 'เอา notebook ดีกว่ามั้ย' แหม กว่าหนูจะได้หนูคอยตูดแฉะพอดีค่ะ เหอๆ ไปผ่อนของลูกชายคุณให้หมดก่อนเหอะเจ๊ !! เราเลยอยากได้คอมตั้งโต๊ะรุ่นใหม่มันไปเลย อยากทำ graphic มากกกกกกกๆๆๆๆ

เมื่อวาน ไปมอบตัวกับ รร มา เราก็ต่อที่เดิมอ่ะนะ มีคนถามหลายคนเหมือนกันว่า 'อย่างมึงทำไมไม่ไป รร จังหวัดฟะ (เป็นรร ที่ดีที่สุดในสุราด ค่ะ) อย่างเมิงอ่ะ สอบได้อยู่แล้ว' เหอๆ ได้พ่อเมิงจิ ถ้าได้กุจะข่มขืนควายสัก 10 ทุ่งนา มีเพื่อนที่ รร นั้นชวนไปตั้งเยอะ แต่เราว่าเราทำไม่ได้อ่ะ ที่จริงก็แพลนไว้เหมือนกัน แต่วันสอบดันเจือกมาตรงกับวันที่ยืนยันการใช้สิทธิ์ที่ รร เราอ่ะ ฮื้ม เซ็งเรย เราก็เลยไม่ไป เพราะว่าถ้าไปแล้วไม่ได้มา ผลที่ตามมา..เราขี้เกียจมาแก้ทีหลังอ่ะ อ่ะนะ มาเข้าเรื่องกันต่อ ไอ้เราอุตส่าห์ไม่ยอมโทร เม้าท์กับเพื่อน เพราะว่าจะเก็บไว้เม้าท์ตอนนั้นซะเลย แต่เวงกำ ดันวุ่นซะจนไม่ว่าง เลยไม่ได้เม้าท์ซะงั้น -*- แล้ววันนี้ ได้มาร่วมอวยพร hbd to emma ด้วย ที่จริงเห็นมานานแล้วล่ะ แต่ไม่กล้าโพสต์ อายเค้า -////- ภาษาเค้ามะเก่งอ่ะ อาย กลัวผิด แต่มาคิดอีกที ผิดถูกช่างแม่งมัน กุส่งให้จากใจเว้ย (เน่าหว่ะ) ก็เลยพิมพ์ไปเลย แต่ก็พิมพ์นิดเดียวอยู่ดี เพราะอาย -///-

ตอนนี้ ได้แต่หวังว่า เมื่อไหร่ชั้นจะได้คอมใหม่สักที ขอหน้าจอใหม่ก็ได้น๊า ให้เป็นของขวัญวันเกิดเค้าก็ด้ายยยย >__< อยากทำ graphic เว้ยยยยยยยย

...................................................................................